Testy wykazujace podatnosc na prochnice

Podczas leczenia ortodontycznego, zwlaszcza przy uzyciu aparatow stalych, wzrasta ryzyko zachorowania na prochnice. Kazdy czlowiek jest w innym stopniu podatny na dzialanie bakterii. Podatnosc ta i ryzyko wytworzenia prochnicy czy zapalenia dziasel moga byc wykryte w trakcie prostych testow diagnostycznych. Zaleznie od wyniku testu, ustala sie dla pacjenta indywidualny program profilaktyczny oraz planuje dostosowane do higieny leczenie ortodontyczne. Najprostszym testem jest farbowanie osadow nazebnych w celu ogolnego oszacowania ich ilosci i rozmieszczenia. Badanie sliny na zawartosc specyficznych bakterii wywolujacych prochnice: im wiecej bakterii, tym wieksze ryzyko rozwoju prochnicy. Badanie ilosci sliny:im wiecej, tym lepiej sa oczyszczane zeby, tym bardziej rozcienczaja sie szkodliwe dla zebow metabolity bakterii. Mozna tez oznaczyc sile buforowa sliny, czyli zdolnosc neutralizowania kwasow produkowanych przez bakterie.

bild1

Zafarbowane osady nazebne